~ Jak na szyi wędrowca ~

 Jak po nocnym niebie sunące
białe obłoki nad lasem
Jak na szyi wędrowca
apaszka szamotana wiatrem

Jak wyciągnięte tam powyżej
gwiaździste ramiona wasze
A tu są nasze, a tu są nasze

Jak suchy szloch
w tę dżdżystą noc
Jak winny li niewinny
sumienia wyrzut
Że się żyje, gdy umarło
tylu, tylu, tylu

Jak suchy szloch
w tę dżdżystą noc
Jak lizać rany
celnie zadane
Jak lepić serce
w proch potrzaskane

Jak suchy szloch
w tę dżdżystą noc
Pudowy kamień,
pudowy kamień
Ja na nim stanę,
on na mnie stanie
On na mnie stanie,
spod niego wstanę

Jak suchy szloch
w tę dżdżystą noc
Jak złota kula
nad wodami
Jak świt pod spuchniętymi
powiekami
Jak zorze miłe,
śliczne polany

Jak słońca pierś,
jak garb swój nieść
Jak do was siostry mgławicowe
ten zawodzący śpiew
Jak biec do końca
potem odpoczniesz
Potem odpoczniesz
cudne manowce
Cudne manowce,
cudne, cudne manowce.

Jak biec do końca
potem odpoczniesz
Potem odpoczniesz
cudne manowce
Cudne manowce,
cudne, cudne manowce

Stare Dobre Małżeństwo