~ Ballada o ciotce Matyldzie ~

Między strychem a piwnicą 
w jakiejś starej kamienicy 
mieszka ktoś, kto rozumy wszystkie zjadł... 
dobrze wie, co lubią kwiaty 
i pamięta wszystkie daty 
a kłopoty zna rodzinne od stu lat 

Ciotka Matylda cała w papilotach 
ma rozpieszczonego kota 
i nadzieję, że się jeszcze zmieni świat 
Ciotka Matylda w podartych bamboszach 
Czeka wciąż na listonosza 
który rentę nosi i do łask się wkradł 

Aż pewnego dnia zastukał 
a za drzwiami cisza głucha 
Zniknął ktoś, kto rozumy wszystkie zjadł 
nie podlane zwiędły kwiaty 
w zapomnienie poszły daty 
a na moje biurko mały kamyk spadł 

Ciotka Matylda do niebieskich kroczy bram 
Już podoba jej się tam 
i na Pana wola głośno: wpuść mnie Pan! 
Ciotka Matylda ma koronę z papilotów 
I pod pachą taszczy kota 
przecież biedak nie mógł zostać całkiem sam. 

Ciotka Matylda do niebieskich kroczy bram 
Już podoba jej się tam 
i na Pana wola głośno: wpuść mnie Pan! 
Ciotka Matylda ma koronę z papilotów 
I pod pachą taszczy kota 
przecież biedak nie mógł zostać całkiem sam.
 
La ra ra ra ra ra ra ra 
La ra ra ra ra ra ra ra 
La ra ra ra ra ra ra ra 
La ra ra ra ra ra ra ra 
La ra ra ra ra ra ra ra 
La ra ra ra ra ra ra ra 
La ra ra ra ra ra ra ra 
La ra ra ra ra ra ra ra 

Pod Budą