chodzę ulicami śmierci
o trzeciej po południu

tak trudno uwierzyć
że prawda ukrzyżowana

chociaż drżą ręce
gdy zapalam świecę

usta posłusznie składają modlitwę
kiedy

ukradkiem patrzę na wieżę strażniczą
z nadzieją że nikt do mnie nie strzeli

zza kolczastego drutu
dochodzą dźwięki samochodów

tak jakby nigdy i nic
się nie stało