może jeszcze raz zatańczę
zedrę może parę butów
i obiorę pomarańczę
by rozdzielić pośród wnuków

tak daleko a tak blisko
do spoczynku po zachodzie
wypaliło się ognisko
zmatowiało lustro w wodzie

ulatują wszystkie rymy
niczym ptaki kluczem głośnym
w mojej duszy powiew zimy
w duszach ptaków tchnienie wiosny