Nie wiem, jak zatrzymać wiatr, 
kto obraca wkoło świat, 
po co deszczu łzy spadają często z nieba, 
ale wiem, gdzie szczęście śpi, 
ma na imię tak, jak ty, 
twoje oczy, usta, twoje cieple dłonie, 
w których pragnę się skryć... 

Nie wiem, dokąd płynie czas, 
skąd na niebie tyle gwiazd, 
nie znam słów, bym mógł ci wyznać to, co czuję. 
Jednak wiem, że ktoś ten świat 
przyozdobił w letni wiatr 
tylko po to, bym mógł wrzucić ci go w dłonie 
nucąc tobie tak: 

Ty i ja, 
pójdę z tobą pod rękę śpiewając piosenkę. 
Ty i ja, 
więcej nam nie potrzeba, by sięgać do nieba. 
Ty i ja, 
takie proste dwa słowa, a znaczą tak wiele. 
Ty i ja, 
los zaufał nam dwojgu 
rzucając nam szczęście do rąk. 

Spójrz, z drzew spada kwiatów deszcz, 
słychać morza ciepły śmiech, 
płyną chmury, jak żurawi klucz na niebie... 
Świat się kreci wokół nas, 
przy mej twarzy twoja twarz, 
tyle szczęścia naraz dobry los nam dał, 
gdy wiatr piosenkę grał: 

Ty i ja, 
pójdę z tobą pod rękę śpiewając piosenkę. 
Ty i ja, 
więcej nam nie potrzeba, by sięgać do nieba. 
Ty i ja, 
takie proste dwa słowa, a znaczą tak wiele. 
Ty i ja, 
los zaufał nam dwojgu 
rzucając nam szczęście

Ty i ja, 
pójdę z tobą pod rękę śpiewając piosenkę. 
Ty i ja, 
więcej nam nie potrzeba, by sięgać do nieba. 
Ty i ja, 
takie proste dwa słowa, a znaczą tak wiele. 
Ty i ja, 
los zaufał nam dwojgu 
rzucając nam szczęście do rąk.