~ Wspomnienie ~
Annie Jantar

Spojrzeniem dotknąłem
Twych włosów,
co wiatr oplótł
muzyką tak
piękną, drżącą

Nieprzemijający
Szczerością
Twój uśmiech
i blask radosnych
oczu
i głos, co zawisł na chwilę
nad Okęciem,
i wśród kawiarenek,
jak w puszystym
obłoku
unosisz się
majestatycznie
wciąż życzliwa,
wciąż radosna,
wciąż pełna miłości,
bliska

Wiesz Anno,
Jak cudownie patrzeć
w Twoje Lustro,
tak wiele w nim Ciebie,
tak wiele Tobie
w delikatnym Dotyku
naszej Pamięci.

Andrzej Brzezina Winiarski





 

 

  © Ewa Białek

Poprzednia strona ] Spis ] Następna strona ]