Znowu wyjedziesz na kilka lat
zatrzaskując drzwi

nikt nie otworzy zardzewiałych zamków
w oknie dogaśnie płomień świecy
twoją półkę z książkami
i niedokończony wiersz
okryją welonem pająki

jak oderwana radość  znienacka
nadejdzie z jesienią łza
by nakarmić tęsknotą modlitwę
o szczęśliwy powrót