Wis³o moja, Wis³o stara,
Co tak smutno p³yniesz?
Sk±d tej wody nazbiera³a¶?
Mów nim w morzu zginiesz.
Nazbiera³am wody sinej
Na karpackich górach
I na Rusi, na kochanej
Tam w Krakusa murach.
Krakowianka ³z± oblane
Rzuci³a mi wianki,
Potem strumieñ ³ez mêczeñskich
Wla³y Warszawianki.
I tak p³ynê dniem i noc±,
Wko³o mnie tak smutnie:
Dawniej ¶piewy brzmia³y ci±gle,
Dzisiaj tak okrutnie.
Spojrzeæ w oczy zap³akane,
Na rêku kajdany,
Wszêdzie skargi, jêki ciê¿kie,
A na sercu rany.
|
|
Wis³o
moja